image1 image1 image1

Zondag: 01 juni 2014, Ritje Vliermaal

Afstand: 130 km

Gemiddelde km/u: 31

Aantal leden aanwezig: 9 Alex, Jaimie, Marc, Geert, Pascal, Jo, Stefan, Albert en Guido

Aantal leden aanwezig die hun uiterste best gedaan hebben: 9

Wij hebben om 08u afgesproken omdat de voorziene rit een langere afstand inhoudt dan normaal gezien. Namelijk 130 km.

Route:Molenbeersel – Wurfeld – As – Wiemesmeer – Heesveld – Beverst – Romershoven – Vliermaal  – Rijkhoven – Martenslinde – Kleine Spouwen – Mopertingen – Eigenbilzen – Lanaken – Maasmechelen – Dilsen – Maaseik en terug in Molenbeersel.

Ik zelf vind dat het parcour vrij vlot rijdt, misschien omwille van de afwisseling die je tegenkomt, in de richting Vliermaal rijden we praktisch vlak buiten enkele bruggen en één enkel mols- hoopke in Heesveld.

Aangekomen in Vliermaal rijden we stijl naar beneden gevolgd door de 2 pittige molshopen J, scherp draaien naar links en een kleine kilometer kronkelweg naar boven. Ik heb niet gezien wie er het eerst naar boven is gespurt, aangezien ikzelf geconcentreerd aan het klimmen ben. Pascal trapt, met al de energie die hij heeft, gestaag bergop met heel wat PK’s in zijn benen. Na die eerste serieuze molshoop krijgen we het allemaal een beetje warm, mouwstukken gaan naar beneden of vliegen uit. Richting Rijkhoven volgt al snel de 2de klim en richting Alden Biesen de 3de.  In Kleine Spouwen een bergprikje, in dit dorpje staat de kerk ook zo ongelooflijk hoog. Jo en ik vragen ons ook af, in welk dorpje zitten we hier. Dus bij deze “Kleine Spouwen”. Ons mysterie is gelukkig opgelost.

Ik merk dat ons nieuw lid Albert, gewend is te fietsen want hij trapt lustig mee met de groep. Ook chapeau aan Geert en Jaimie, die van zover komen en niet onbelangrijk altijd op tijd zijn, en niet onder doen voor de rest. Jo en Stefan loodsen ons vlug door Mopertingen en Eigenbilzen gevolgd door een mooi stukje langs het Albertkanaal. Via Lanaken sprinten we over naar de Zuid Willemsvaart en na ongeveer een 10tal km slaan we af naar de route langs de Maas. We komen langs Leut waar de beruchte kasseienstrook ligt! Alex en Jaimie, de 2 ervaren gebroeders, wisselen een gladiatoren blik naar elkaar en dat is hun teken om een sprint in te zetten. Achteraf zegt Alex, dat je erover moet zweven in plaats van rijden. TIP UIT ERVARING!

Door de enorme snelheid en dit gepaard met de hobbels is Jaimie zijn ketting in een spaghetti geslagen, vinden wij niet erg! Even bijkomen en praten over het onderwerp waar wij mannen het liefste over praten … (TIP: we denken er om de 7 sec. aanJ-) Pascal is al rustig doorgereden en nu kunnen we als echte profs de achtervolging inzetten, om beurt rijden we op kop zodat we tegen 36 à 38 km/u tegen de wind in rijden. Dichtbij Heppeneert hebben we onze dappere vriend Pascal ingehaald. Pascal is enorm blij wanneer hij ons terug ziet. Bij sommige slaat de verzuring in de benen. Ikzelf en Pascal krijgen het moeilijk, waarop Marc een paar keer de meute in bedwang moet houden zodat de snelheid zich aanpast aan ons.

Rustig doorgereden naar Molenbeersel met op het einde natuurlijk een massasprint .. En natuurlijk doordat ik weer te vlug en te snel ben gestart en het einde miste, weet ik niet wie als eerste de meet heeft gehaald. Maakt ook niet uit. In ieder geval MOE maar VOLDAAN. De commentaar van de groep over het ritje luidt als volgt: afwisselend, mooi, veilig en pittig.

Kortom de rit wordt geapprecieerd, dank daarvoor. Afsluiting bij Julia met een kopje koffie of een frisse pint. En een verwenning van kaas en nootjes.

 

KORTOM VOOR HERHALING VATBAAR.

Het leven zoals het is....

Het leven zoals het is.... Zoals zo vaak al de laatste jaren moesten de inwoners van België en dus ook de leden van Wtc-Molenbeersel naar de stembus. Daarom werd de rit gestart om 9h ipv de gebruikelijke 8h30. In Kinder keken ze raar op, dat er enne met een fietstenue van Wtc-Biesel in de stemhokjes stond!! En dat half uurtje later "Super initiatief" .... De rit master was helaas niet aanwezig en er was geen vervanger aangewezen, dus toverde Jos wel een ritje uit zijn hoed. Duivelsberg!!! Nu alles ging er heel gemoedelijk aan toe, tot dat ergens op een bospad, Jos een stukje veldrijden wilde uitproberen. Helaas stond er een hekje in de weg, resultaat, Jos onderuit in het malse gras... Gelukkig geen erg, want hij stond direct recht, met een grote smile op zijn gezicht... ;-) Nu duivelsberg, doet iets vreselijks vermoeden.... maar als je hem langs dezelfde kant begint als ons, valt dat best wel mee... Downhill dus... Tot dan nog steeds een easy ride, dit bleef het ook, tot ergens in Opglabbeek waar er een lokaal heuveltje is omgedoopt tot de "Poggio"... Aan de voet werden de kaarten op tafel gelegd door Jo, die wilde anticiperen... Met 4 man bestormde ze de heuvel, maar moesten halfweg alle 4 in de ankers omdat er een aantal motards uit de omgekeerde richting kwamen.... weg top tijd... ;-) Dan werd er via Oppiter en Tongerlo naar Molenbeersel gespoord. Hier volgde nog een paar uitbraken van jongens die nog niet moe waren van de rit van gisteren... Om uiteindelijk weer in de watten te worden gelegd in Café Molendorp, waar de kaasblokjes lekker smaakte bij de donkere Grimbergen.... Super ritje, tof gezelschap...

Oeps, bijna vergeten in het verslag... Na het klimmetje aan de Salamander, gaf een bandje er de brui aan. DIt werd snel gewisseld, zodat we onze weg weer konden voort zetten...

Il Giro

Morgen start 's werelds mooiste wedstrijd!!

Radio Commercial

free joomla templatesjoomla templates

Strava

2019  wtc-molenbeersel.be   globbers joomla template