image1 image1 image1

Verslag Rit 20 maart

Vandaag was het mijn beurt om een ritje uit te stippelen voor mijn fietsvrienden van WTC Molenbeersel. Na nachten langen piekeren stond mijn besluit vast nl. ik ging hen laten kennis maken met mijn trainingsritje. Een beetje vlak afgewisseld met nijdige kuitenbijters (Driepaal, Poggio en Bergerven).

S’ ochtends verzamelde 12 toppers bij Thieuke. Groot was het enthousiasme van Jo toen ik hem het geplande tripje vertelde… In het begin miezerde het een beetje maar uiteindelijk zijn we daarna van regen gespaard gebleven. De zon hield zich helaas netjes verborgen achter de grijze wolken. Na veel draaien en keren door Kessenich, Geistingen en Aldeneyck kreeg Jos een lekke band op de dijk naar Stokkem. Dit veroorzaakte (zachtjes uitgedrukt) lichte irritatie bij Jos. Maar met de hulp van enkele andere konden we weer op pad. Enkele kilometer had hij weer lek. Toen hebben we even op hem moeten inspreken of zijn fiets lag in één of andere maasplas. Gelukkig was dit de laatste lekke band van de rit. Toen begon het echte werk met als eerste de Driepaal. Hier kon ieder zich even geven en boven werd netjes op elkaar gewacht. Dit zelfde gebeurde ook op de Poggio. Steef, Bart, Wouter, Rudy en Ron duelleerden telkens om de eerste plek. Hierna ging het richting Bergerven. Ron wilde nu even de benen onder spanning zetten. Het tempo ging gevoelig omhoog en alle conversaties vielen stil. Moesten er mooie vrouwen langs de kant gestaan hebben niemand zou het gezien hebben. Rond het Bergerven werd er flink gas gegeven om in een goede positie aan de beklimming te kunnen beginnen. Gelukkig voor ons was Steef te ongeduldig en vertrok hij te veel vroeg. Nu werden we in een zetel naar de beklimming gebracht. Na deze interval training werd er in een gezapig tempo naar huis gereden tot aan de Beerselerdijk. Hier zetten zich Bart en Rudy op kop en het tempo haalde vlotjes 45 km/u.  Het peloton viel uit elkaar en helaas waren er geen volgwagens om even aan het raam te gaan hangen. Daarna richting Thieuke voor de “recoveryshakes”. 

Speciale vermelding voor verloren zoon Noëll die een puike prestatie leverde.

Wilfried

Eindelijk!!!

Eindelijk,de eerste echte rit van het seizoen…het werd tijd!!

Wie heeft veel getraind in de winter,wie staat er al …vragen die op de eerste rit beantwoord  worden.

Vanmorgen om 9u met 11 vertrokken onder een stralende  zon met schrale NO wind die zijn best deed.

De windrichting deed ons kiezen voor een klassieker bij wtc-molenbeersel….rundje Leudal  en over Maaseik terug !!

Onderweg nog een paar bekende gezichten tegen gekomen bij de club uit Kesing ook in een nieuwe leuke outfit !

Jo,die de eer heeft om de eerste lekke band van het seizoen te noteren.

85km…31 gem…ja, er is goed getraind in de winter…!!!

Fietsweekend

Hoi,

Omdat we vanmiddag niet allemaal samen hebben kunnen afsluiten van dit fiets weekend wil ik namens het bestuur iedereen bedanken voor deze mooie dagen.

Hier een overzichtje:

Vrijdagmorgen verzamelen bij Thieuke en richting Eifel. Daar aangekomen , wat broodjes met choco en vlaai binnengespeeld begonnen we aan een tochtje ( als opwarmertje) van zo een kleine 100 km. en een temperatuurtje rond de 34 graden. Van een opwarmertje gesproken .

De eerste kilometers liepen perfect want het was alleen maar afdalen, maar al vlug werd duidelijk dat hier niet veel vlak is.

De klimmetjes volgden elkaar lekker op waarbij ieder zijn eigen tempo naar boven reed en er gewacht werd om dan weer samen door te fietsen.

Dat er regelmatig bijgetankt moest worden was een feit , de hitte begon zijn tol te eisen en denk dat ik iets verkeerds getankt heb of te weinig met als gevolg een sputterende motor en het waren nog maar 45 km. De processie van Echternach was begonnen.

In de groep werd het alsmaar stiller en stiller tot we bij de laatste klim van de dag aankwamen, toen werd er nog eens goed gevloekt, GODMILJAAR DE AUCH NOG ( t was maar gemiddeld 15 procent).

Er werd gekreund, gezwoegd ,geschakeld , de tandwielen vlogen je bijna om de oren maar het ging niet kleiner.

Voor ondergetekende werd het pompen of verzuipen en ben verzopen. Gelukkig heeft Pé Cuipers mij nog op het droge getrokken waarvoor dank.

Aangekomen aan het hotel en mede dankzij Arie zijn preparaten kwamen we weer bij de levenden.

Intussen hadden zich nog wat leden bij de groep gevoegd en kon na het avondmaal het gezellig samenzijn beginnen.

De toon werd meteen gezet dankzij Jack S. zijn duim want deze heeft het hele weekend in het middelpunt gestaan of beter gezegd gezeten.

Wie hierover meer wil weten moet volgend jaar zeker meegaan op weekend.

Het vocht werd met de geestrijke dranken weer op pijl gebracht tot in de late uurtjes waarbij er heel wat geschatert werd.

Zaterdagmorgen opgestaan met een droge mond ( niet te geloven, de avond ervoor nog zoveel gedronken) ,samen ontbeten en weer op weg voor  een leuke tocht. Gelukkig een stuk frisser als de dag voordien, zelfs een beetje mistig en dat heeft een Garmin niet zo graag maar al vlug zaten we op de goeie weg.

Goed gedaan Frank.

Mooie wegen, leuk landschap, zijn zelfs 200 meter door Monschau gereden als opwarming.

We fietsten gezapig verder totdat er iemand als een haas vandoor ging en de verkeerde kant opreed met als gevolg een vervroegde pauze .

Tijd voor een sigaretje dacht Pé Rutten en pafte er lustig op los. Ondertussen hadden Bart en Jo de haas geklist, bij zijn oren genomen en hem teruggebracht.

Na een zoveelste klimmetje wachtten we boven op elkaar en startte de afdaling . Na een paar bochten zagen we plots een Bianchi met de wielen boven het gras uitsteken. Lag Frank VDB zomaar eventjes in de netels en ditmaal niet om foto's te trekken. Gelukkig zonder schade.

Ondertussen werd besloten om de rit wat in te korten waarbij Pé navigator werd en we plots Strade Bianchi bereden, mooie ervaring, maar kwamen toch vlug op het goede pad en werd er koers gezet richting hotel.

Met de laatste kilometers voor de boeg werd ook duidelijk dat de laatste klim van de dag weer dezelfde kuitenbijter was zoals de dag voordien met leuke woordspelingen op de achtergrond zoals kutklim , tis toch neet woar zeker en neum mer op. Eenmaal boven allemaal in koor: prachtige rit.

sAvonds was het zoals de dag voordien supergezellig . Tussendoor werd Bart nog effe gerold.

Zondagmorgen stralend zonnetje, samen ontbijten en klaarmaken voor de laatste rit, een beetje losrijden bergop. Frank en Ilse zetten het op een lopen, Vivianne gaat solo met de fiets naar huis , Alex, Jaimie en Steef keren ook huiswaarts. We vertrekken voor een ritje van +\- 60 km.

Na 400 m belanden we al op een veldweg, tis toch wat met die Garmin en besluiten om 30 km weg te rijden en dan altijd rechts af te slaan en dan zien we wel.

In het dal aangekomen bevestigt een oude man dat we het meer volledig kunnen rondrijden en zetten koers verder. Na een paar honderd meter dokkeren we over vulkanisch gesteente met als kers op de taart , 300 meter klunen. Tussendoor hebben 3 wandelaars ons nog de juiste weg gewezen. Dan verder over kilometers grindpad om dan weer op asfalt terecht te komen, rijd toch comfortabeler.Na de laatste klim komt het Rudi allemaal bekend voor en escorteert ons zo richting hotel zonder die k.. helling te moeten doen. Na een verkwikkende douche en kop koffie keren we huiswaarts.Komen we op dat lekker klimmetje Greg Van Avermaat nog tegen met de mond wagenwijd open, wat een geruststelling.

Aan allen nog een goede recuperatie en tot donderdag!

Mannen denken aan seks, vrouwen aan mannen...

Terug van Italië en daarmee hoog tijd om op mijn Timemachine te kruipen, want de ritjes zijn nog steeds op één hand te tellen!

 

Toch nog eerst die achterband vervangen want dat verlengstuk op die ventiel dat werkt niet zoals ik wil met oppompen..

Effe wiel eruit halen... Geen man in de buurt die er mij nog even op wijst dat je dan best de versnelling omlegt..

Toch lukt het...

 

Ai dat verlengstuk is natuurlijk vastgedraaid door een mannelijke mechanicien...

Dan maar met een tang...

 

Voilà fiets helemaal top, bandenspanning check, start the ride!

 

Tot drie keer toe de ketting eraf gereden vooraleer te beseffen dat mijn achterwiel misschien niet helemaal precies goed erin staat... Geen man die er ooit aangedacht heeft me te vertellen dat het er zó precies op aankomt

Maar al doende leert men...

 

En eindelijk kan er heerlijk 'gereden' worden, één focus: die man!

Fifty shades op the bike: soepele lighouding, armen ontspannen in de beugels, voeten stevig vast, een blik: jagen... En scoren!

 

En aan alle mannen die langs het kanaal reden:

free joomla templatesjoomla templates

Strava

2019  wtc-molenbeersel.be   globbers joomla template