image1 image1 image1

Het leven zoals het is.... wielrennen door de ogen van een vrouw!!

Beste wielervrienden

Ik vond het gisteren een hele leuke en ontspannen rit en kon meteen voor mij als referentie gelden voor het ganse wielerseizoen.

Het is mijn eerste jaar op de fiets en ondertussen kan ik inklikken, schakelen, een band oppompen, vervangen, ketting reinigen met morgan blue!, weet ik waar de derailleur ligt en dat als er gevraagd wordt naar mijn krenklengte, ik bij de pedalen zit, ik met ene 50/34 rij en ene 11 speed. 

Weet ik wat bommetjes zijn, dat je het best met continental fietst maar nu, met het nieuwe type misschien toch in de toekomst best voor swalbe kiest.  

Weet ik hoe belangrijk 'clubkleuren' zijn en nog belangrijker dat het shirt bij het frame past...
Verder ben ik het wielerjargon bijna meester.  Het nonverbale is het minst moeilijk: een beetje zijwaarts van je kont zwaaien, links of rechts alnaargelang de kant van het komend paaltje of voetganger. Verder roepen jullie 'kiezel, zand, slinger, pak mien raad en vrij' en kan je verschillende dingen met 'gaten'.
Je kan blijkbaar niet alleen ' è gaat hubbe', maar ook ' è gaat kriege, è gaat maake, è gaat toewrieje, è gaat laote valle'...
Mer het beste is nateurlik es ze 'een bitje biegedoewd' weurds ;-)

Ik heb ondertussen 4102,12km op mijne fiets gezeten waarvan 1182km met jullie!

Van jullie leerde ik al op welk 'blad' ik best fiets, wanneer ik op de trappers moet, wanneer ik moet schakelen en wanneer ik vooral niet moet remmen! 

Van jullie leerde ik dat mannen inderdaad jongens blijven en dat het spelletje op de burg of in de laatste kms gespeeld moet worden... ;-)

 

Voor jullie is het natuurlijk allemaal 'been there, done that'maar voor mij was iedere km onbereden, nieuw, soms hard, snel, ook angstig, maar nooit saai, traag of enerverend!

 

Het was een drempel die ik over moest om 'als ein van kinder bie biesel te gaon fietse'  ;-) maar jullie hebben hem heel gemakkelijk gemaakt voor mij, daarom

 

DANK VOOR JULLIE GASTVRIJHEID EN JULLIE WELKOM!

De donderdag is een trainingsdag waar ik van geniet... door jullie!

 

Groeten 

 

Ilse 

 

Ps cadans, omwentelingen, vermogen, omslagpunt, ... doen we volgend seizoen! ;-)

Zaterdag 16 Augustus Ronde van Stramproy

De jaarlijkse Stramproyer tijdrit stond op het wedstrijdprogramma. Drie teams van onze club bestaande uit elk 5 gladiatoren stonden zij aan zij om de straten van Stramproy te bestormen.

Team 1: Jo Gielen, Alex Louwers, Jos Weck, Rudi Witting en Jochen van Eygen

Team 2: Stefan Dreesen, Jeffrey Geelen, Erik Smeets, Vincent Sniekers en Koen Kusters

Team 3:Ronny Denier, Ari Drenth, Jamie Louwers, Wouter Segers en Bart Rutten

Onze 1e ploeg  moest als tweede van 9 ploegen beginnen. Zij vertrokken dan ook als een raket om een zo snel mogelijke tijd neer te zetten. Enkele minuten later vertrok onze 2e ploeg aan een astronomische snelheid om zo na enkele ronden ons eerste team in het vizier te krijgen. Na nog een ronde konden ze aansluiten, maar niet voor lang.. Alex en aansluitend Jo zette zich op kop om zo ruimte maken. Omdat Pino bijna moest plooien met krampen en dankzij het zware kopwerk van Jochen moest de ploeg van Erik, Stefan, Koen, Vincent en Jeffrey definitief lossen. Voor het 1e team kwam het einde stilaan in zicht en met zijn allen gingen ze nogmaals over hun gebogen stuur hangen om zo door de geluidsmuur te knallen en over de eindstreep te komen met een geweldige tijd van 16min 14.

Direct achter hen kwam ons 2e team al aangestormd Koen, Vincent, Erik, Jeffrey en Stefan pushte nogmaals hard op de pedalen en worpen zichzelf over de eindstreep. Wat een pracht prestatie van deze mannen.

Nu was het aan ons 3e team dat als voorlaatste moest vertrekken net voor het topteam van TWC-Stramproy. Vol gezonde stress stonden ze aan de hekken te wachten tot al de andere teams het parcours hadden verlaten. Het verlossende startschot werd gegeven. Bart met Wouter bijna bijtend in zijn nek vertrokken als een speer uit een boog en de rest moest maar zien te volgen. Jongens wat ging het snel door die eerste bocht en daarna weer aanzetten. Met een 1e ronde van 3min13 klokten ze meteen de snelste rondetijd tot hiertoe en per ronde gingen er alleen nog maar een seconde af! Ronny die zijn stalen ross de sporen gaf duwde hard door en er werd een ronde van 3min07 geklokt. Met enkele rondes te gaan was het voor de zoveelste keer de beurt aan Ari om te laten zien wat deze ouwe nog kan! En het moet gezegd worden, hier kunnen nog veel jonge snaken een puntje aan zuigen ;-). Gelukkig komt aan alles een einde en konden onze snelheidsduivels aan de laatste ronde beginnen. Met zijn allen zetten ze zich nog eens goed achter elkaar om zo toch boven de 42km/hr te blijven knallen. Bart gaf alles wat hij had, zodat de vier andere renners gelanceerd werden. Met de eindstreep in het zicht duwde Jaimie het asfalt achter zich op elkaar en de rest maar hijgen in zijn wiel. Over de eindstreep gekomen klokten zij een tijd van 15min48, de snelste tijd tot nu toe. Nu was het wachten op het team van Stramproy die onze snelste ploeg natuurlijk hadden kunnen gebruiken als haas. En ja hoor… bij het indrukken van de chrono klokten ze een tijd net onder deze van ons 3e team.

Vrienden het is geweldig dat we zomaar met 15 renners van onze club aan de start van de tijdrit stonden. Dan ook nog eens met 2 teams op het podium. Well don guy’s.

Daarnaast mogen we niet vergeten dat we twee renners aan de start hadden bij de wedstrijd van de masters en amateurs. Als kers op de taart stonden er nog eens 13 renners aan de start van het open kampioenschap van Stramproy. We hebben onze kleuren goed verdedigd en onze sponsoren zullen tevreden zijn met zo’n grote opkomst.

Met de felicitaties van het bestuur van TWC-Stramproy en een wedstrijdervaring erbij zullen we ons volgend jaar weer inzetten om de strijd aan te gaan.

Merci heren,

Zaterdag 28 juni, Fietsvakantie Ardennen 2014....

Naar jaarlijkse gewoonte, werd er in 2014 ook weer een fietsweekend in de Ardennen georganiseerd. Dit jaar lag de uitvalsbasis in Francorchamps "Rue du Roannay 1", in een straatje dat door TomTom nog moest worden uitgevonden... Een aantal moedige renners vertrokken vrijdag al vanuit Molenbeersel om met de fiets naar hun uitvalsbasis in de Ardennen te rijden. Het bleek een gevarieerd, heuvelachtige rit te worden, waarbij tegen het einde, het bobijntje van een aantal mannen toch de "LEEG" status had bereikt.

De verslaggever ter plaatsen, was echter enkel op Zaterdag van de partij. Na 10min goed speurwerk en logisch denkvermogen, wist ik dan toch het huisje van WTC-Molenbeersel te bereiken.... Aangekomen, bleek al dat bijna iedereen in de startblokken stond, enkel werd nog wat getobd over wat nu precies aan te doen.... Want zoals de Ardennen bijna altijd zijn "grijs en nat" waren de weersvoorspellingen ook dit weekend niet al te bijster. Er werd nog snel wat wielerkleding advies gegeven aan Emily "dat het zweetshirt onder de bretellen hoort en niet erover" daarna konden we op weg... Bart had een leuke gevarieerde toer uitgestippeld, waar toch enkele hoogte meters in zaten. Na een goede 40km werden de hemelsluizen een eerste keer geopend en dit zou jammer genoeg voor de rest van de dag zijn. Daarom besloten we voorbij halfweg, eventjes te stoppen aan een tankstation, voor een warme koffie en wat te knabbelen....

Na het bergske van Eddy, besloten enkele mannen een shortcut te nemen, waarna ze plechtig moesten beloven om voor vlaai te zorgen, eens de ganse meute was aangekomen.. en zo geschiede... De laatste kilometers werden aan een strak tempo afgehaspeld en zo kwamen we nat tot op het bot aan in het huisje. Dit was gelukkig voorzien van een badkamer of 3, bubbelbaden, douches en een sauna. Ook hier een leerpuntje... Marc doe nooit douchegel in een bubbelbad!! Want na 15min waande de gebruikers van badkamer 1 zich in een hippe discotheek ergens op Ibiza, om deel te nemen aan een heuse schuimparty!!! Dat ook badkamer 2 zo zijn verrassingen had, vragen jullie maar eens aan Wilfried!!! ;-)

Tegen dat iedereen gedoucht was, stond zoals belooft de vlaai en koffie op tafel. Na één koffie kwam er nog een koffie, dan kwamen de pintjes van de perfectdraft en dan het bier van iets hogere gisting uit de flesjes. Er kwamen aardig wat straffe verhalen op tafel en er werd heel wat afgelachen... Met spijt in het hart moest ik dan ook vertrekken.... zoals de foto's vertellen werd het nog een gezellige avond met nog meer bier van hoge gisting en nog straffere verhalen..... En zo hoor het ook!!!

Nog een dikke chapeau voor de organisators van het weekend, volgend jaar hopelijk weer, maar dan met het zonnetje op de afspraak!!!