image1 image1 image1

Vrijdag 25 Augustus, Race Day in Molenbeersel!!!

WTC-Molenbeersel, dankt haar sponsors!!

 

Bòkriek.

08:11u zunjigmurge, Ber steurt ein bericht , ich hub mich versloape , komtj Bie mich langs.

08:25u ich Rie noa t durp , zoeft Bér veur Mien naas door op de groeate weeg. Dè is waal hieël snel geweast.

Wè stoan Bie Thieuke mèt 5 man: Bèr, Guido, Jo,Frank B en ich. Woea gaan we op aan stelle we oos de vroag, ich weit waal get en kieke woea de windj vanaaf kumtj want het weijt bèst waal get. Via Tongerlo , Opitter rieje we noa Wiesjhage om zoeë richting Zwartberg te fietse. Ich kom mer neet op toere huuer ich op de achtergrondj , det is met det laat opstoan.We hove neet achterom te  kieke , we huere det Ber det is. Sinds kort likt hè auch neet mieer allein in bed. Det verklaort  alles. Veur Zwartberg drije we aaf richting Houthalen - Oost en pakke de toeristische weeg noa Bòkriek, omdat we mer met 5 zeen is det good te doon. Ich haai inne kop om dé paad door het water te pakke , waas er al ins geweast me wist het neet mieer just. Zulle we effe pisse vrooge er zich Ein paar helop aaf. Hie stuit de piel om door het water te  rieje. Ber is wakker. Efkes later reeje we tusse twieë vievers door met het water tot aan oos lippe.

We stoke de Ginkersteinweeg euver richting tuikabelbrug in Godsheide, toen moste we serieus in de remme want Ber dè haai get te vertelle waat he woonsdig haai metgemaaktj op de Slingerberg in Kanne. Sjoeaan verhoal mer de vaart waas er hieëlemoal oet. Ich goan det hie noe neet oet de deuk doon , det zal Ber zelf nog waal ins doon. En ge kintj Ber , he verteltj het sjoean.

Langs het kanaal reeje we met de windj in de ziej volle sjars richting Gink- Zuid . Jo haai er zin in en gaaf volle gaas, Frank bleef get achter , he wol nog get extra traine en Ber en ich zote in eine zètel achter Jo en Guido. Zoea Reje we langs de veurmalige Fordterreine richting Wiemesmeer. Tusse Wiemesmeer en de Europalaan haaie we nog effe geluk want we kwoome bienoa frontaal in botsing met eine angere groep wielerterroristen.

Die wore nog erger den oos. Kuukes.

Via As , Opootere, Neerglabbeek ging het in vol tempo noa Opitter en zoea via brook terug noa Thieu.

Bie eine koje grimberge en een heite tas koffie woort nog get noagekeuveldj toen ooze professor auch kwaam binnegeweidj. He haai nog get achterstandj weggetraindj om de volgende kieër weer Bie de groep aan te sloete. Dets the spirit.

Ber kos weer aan zien verhoal beginne.........

Pé zien rit is met plezeer euvergepaktj.

 

 

Everywhere the wind blows

Vanmorgen aan de start 9 renners van Wtc-Molenbeersel. Jo, Silvain, Koen, Frank, Pé, Marc , Ronny Stefan et moi.

 

U zal waarschijnlijk denken, dat is maar een klein ploegje....maar niks is minder waar Wtc-Molenbeersel stijdt op vele vlakken. Gisteren deed wtc mee aan de tijdrit en wielerwedstrijd inTungelroy, met een mooi eindresultaat.  1Ste in de ploegen tijdrit en Bart 3de in de wielerwedstrijd. Volgens mij heeft Bart elke week een frisse ruiker bloemen in de woonkamer staan. ;-)

 

Ilse heeft nog een appeltje te pellen met haar Zwitserse Triatlons... Vandaar een lange fietstocht naar Scherpenheuvel om wat bougies te branden en wat basis te leggen.

 

Pino en Wendy gaven Axl en Slash tegengas op de weide van TW classic. Cultureel erfgoed, ook hier zijn we actief.. ;-)

 

Maar nu over de rit.... Koen had zich als ritmaster geëxcuseerd voor de rit, maar deze werd naadloos over genomen door Silvain en zijn gps, ware het niet dat zijn mountainbike roet in het eten kwam gooien.... Ja U leest het goed...”Mountainbike”!!

Silvain was vergeten om zijn fiets af te halen bij de fietswinkel, dus moest hij zijn atb van stal, om te kunnen fietsen dit weekend. Op zich geen enkel probleem, was het niet dat ter hoogte van Neeritter plots zijn crank los kwam en hij slechts met één been verder moest peddelen...

Iedereen kent wel het beeld van Popeye, waarbij na het nuttigen van een blikje spinazie, stoom uit zijn oren komt.... Nu bij Silvain was geen spinazie te bekennen, maar één gelukkige in dit verhaal, zijn vrouw, want hij was meer dan op tijd thuis!! ;-)

 

We vervolgen onze rit, wat uiteindelijk een rondje Nederland bleek te worden. Overigens een biljard vlakke rit maar toch gaat de vergelijking op van”What goes up, must come down” maar dan in de vorm van een meer dan stevige wind. De gps van Silvain had ons met de neus wind af gezet, wat maakte dat we de eerste 50km lekker konden peddelen, maar de volgende 50km stond de wind ons strak om de neus. Onder impuls van Ronny begonnen we dan maar rustig rond te draaien, ondanks dat de voorzitter ons af en toe aanmaande om het wat rustiger te doen, bleef de teller van mijn garmin toch verbazend dikwijls 36 a 37 km/h aanwijzen. Het was toch wind op kop hé?? Nu Stefan die in de eerste kilometers wind op flink door had gereden, werd het kind van de rekening en moest op 75km de kelk tot op de bodem ledigen. Het vat was af, ondanks dat er verschillende keer werd gewacht, repen werden toegestoken, maar de jus was uit de benen. Daarom besloot hij om via een shortcut terug naar Molenbeersel te keren. Jo breidde nog een lusje aan het ritje zodat we toch over de 100km zouden gaan. Verder terug richting Stramproy, door de velden en weiden werd het polder gevoel nog wat aangewakkerd, maar hier schudde Ronny nog een lange kop beurt uit de benen, daarna de 2 laatste kilometer wind in de rug, de naald van de Garmin kroop richting 47km/h het werd stil in ons mini peletonnetje.... Iedereen haakte zijn wagonnetje aan, chapeau voor Pé waar het even op “bend, but not break” stond. Ter hoogte van de Jumbo  werd er collectief op de rem getrapt om rustig naar ons club lokaal te peddelen. 

 

Rit Info: 105km, 32,9km/h

Vochtig ritje Vliermaal

Om 08 uur stipt vertrokken richting Vliermaal. Al vlug hadden we door dat er een heuse donkere wolk onze richting uitkwam. Zelfs met al ons enthousiasme en optimisme konden wij de regen niet afweren. Buiten een iemand die zijn spatbord opgezet had, heeft iedereen elkaar vol gespetst. Wij zagen er dus al snel gehavend uit :-). 

Wat mij wel aangenaam verraste was dat niemand heeft geklaagd over de regenbui. Trouwens een echte wielerfan presteert ook in minder leuke omstandigheden. Dit is alvast gebleken. 

Ondertussen heeft Pé zijn bril ook ergens met de regen achtergelaten, eigenlijk verloren! Maar gelukkig wel onderschept door Sylvian. Hij zal nog een eerlijke-vindersbeloning ontvangen.

Eenmaal Wiemesmeer binnengereden klaarde het gelukkig op en was het ook niet zo warm als voorspelt. Net voor Vliermaal begon het terrein licht glooiend te worden, normaal geen probleem maar tegen een hoge snelheid toch best vermoeiend. Ik had dan ook besloten als laatste achter te blijven zodat we zeker niemand achterlieten. Het nadeel is wel dat ik niks van de strijd heb gezien, wie is als eerste bovengekomen? Dit zal ik wel achterhalen achter een chocomelk bij Thieuke. 

Eenmaal bovengekomen richting Alt Hoeselt konden wij genieten van een prachtig zicht en Jo merkte op dat het regende boven Molenbeersel. Vanaf kleine Spouwen kwam er iemand op het idee om rond te draaien wat de snelheid onmiddellijk opvoerde. 

Het traject langs het kanaal en de Maas leende zich hier ook perfect toe.

Jammer genoeg passeerde er iemand met een zware hamer waardoor ik een enorme klop kreeg. Gelukkig kan Jos de meute in toom houden. 

En last but not least, eenmaal Maaseik ingereden begon het opnieuw te regenen, al ons gedroogd zweet loste op en zorgde voor irritaties in de ogen. 

Moe maar voldaan zijn wij allen veilig thuis gekomen. Behalve Wilfried die heeft een slippertje gemaakt. 

Een tip Wilfried: in het vervolg misschien toch beter bij de kudde blijven!

 

Bedankt voor de fijne rit!

 

 

free joomla templatesjoomla templates

Strava

2019  wtc-molenbeersel.be   globbers joomla template