image1 image1 image1

Rit 5 2018: Zondag 1 APRIL !!!

Hoogdag voor de Belgische koers !!! 8 u00 nog beetje lichte regen die valt .... shit , gisteren rit verkent en vol goesting .... en wetend dat er (een heleboel jongens en dame !) vandaag niet aanwezig kunnen zijn , geef ze eens geen ongelijk om dat spektakel daar te missen ...

8 u10 , appke Koen wat ben je van plan .... ik dacht aan 1 ding rijden , 2 weken geleden sneeuw , wind , min 3-4 graden , en nu thuis blijven voor wat regen ... NEENEE , Koen kennende ook vol zin , stonden we 8u 25 bij De Stegel .... nog iemand ? nope !!! ( en het regende al een 10 minuten niet meer ), maar ja het is vandaag ook PASEN en de anderen zullen daarmee misschien een reden mee hebben gehad .... we vertrokken dan maar met 2 , met toch een serieus windje waar we de ganse tocht plezier aan hadden ( lees negatief ), we reden naar het zuiden ... richting slingerberg !  Niet de weg zoals we 10 keer per jaar rijden maar nu met vele alternatieve stukken ... rond half 12 waren we terug met 86 km in de benen een gemiddelde van 29.80 km ...en fijn gereden .

 

omdat het verslag wat kort lijkt het ik iets xtra gedaan en erbij gevoegd !

wtc'ers wij fietsen

wij fietsen door regen , door kou , door sneeuw , op gladde wegen ...

wij fietsen hard !

wij klagen niet

we doen ons (kop)werk op de fiets 

niks kan ons stoppen tijdens de rit

hoe harder de wind blaast , hoe sterker wij allemaal worden

slechte wegen deren ons niet

ze dagen ons uit om nog meer focus te hebben en sneller te willen fietsen

klimmen worden overwonnen , niet ontweken .

de koersfiets is ons dierbaarste bezit op dat moment 

de koersfietsen zijn onze middelen om onze doelen te bereiken

ze worden vuil , wij poetsen ze zo snel mogelijk 

we laten onze trots niet wachten 

wij zijn bescheiden

geen woorden maar daden

we antwoorden met de pedalen

inwendige kracht drijft ons 

samen 1 met onze koersfiets

wij zijn vastberaden om ons doel te bereiken

wij zijn niet in competitie met anderen 

maar met ons zelf

vallen we , dan staan we op en gaan door 

we stoppen niet tot we ons doel bereiken 

 

wtc'ers best team .

 

Rit 4 2018: Klein Zwitserland

Nadat vorige week alleen  de echte mannen of beter gezegd ijsberen waren gaan fietsen. Was het nu ook mogelijk voor de niet-heterosexuele fietsleden om te komen fietsen. Wel een beetje koud maar weinig wind en het zonnetje maakten veel goed. Ik kwam vrij laat aan bij De Stegel en zo te zien was iedereen goed op de hoogte dat het zomer uur was . Alhoewel sommigen hadden hun klok maar 55 minuten doorgedraaid. Massale opkomst op een enkele eenzame kayakker na.

Nadat we Guido zijne nieuwe Merckx hadden bewonderd kwamen we tot de vaststelling dat Jos de rit had. Helaas is Jos 2 weken gelden aan zijn schouder geopereerd. Jos,van harte beterschap en een spoedig herstel. Hopelijk zien we jou vlug terug.

Ik stelde al vlug voor om mijn rit, die de week ervoor voorzien was,te doen.

Ik was wel benieuwd hoe lang het ging duren vooraleer onze Pe (met voorzittersambitie) mij ging komen vertellen dat ik een verslag moest schrijven (we waren nog geen 300 mtr verder en…).

Op een gezapig tempo reden naar Tongerlo en via klein Zwitserland reden we richting Gruitrode.

Alles ging vloten om de 5 km werden de kopbeurten afgewisseld. Gedurende de gehele waren er gelukkig geen valpartijen of lekke banden.

Ondertussen waren we al in Helchteren aanbeland. Gelukkig hadden de meeste fietskanonnen er gisteren een zware training opzitten en werd er niet geknald. Na mooie wegen met misschien iets te veel bochten kwamen er kasseien (in Meeuwen) die de eerste godvers..opleverde.

Nu ging het verder richting Ellikom waar plots Jo opdook aan kop. Hij vertelde me dat hij op gepaste manier afscheid wilde nemen van zijn stalen ros en gaf er een goede snock aan en  het tempo ging gevoelig omhoog. Hij zal niet te houden zijn als hij binnenkort met zijne nieuwe Tre(c)k verschijnt.

Op het einde wilde de voorzitter ons nog wat laten “ draaien” helaas liet de conditie van ondergetekende dit nog  niet toe. Mijn excuses.

Na 85 km aan een gemiddelde van 30,3 genoten we voldaan bij De Stegel (voor Thieu was het nog winteruur).

 

Rit 3 2018: Ad Infinitum

“Tot in het oneindige”, zo kan het karakter van de leden van Biesel omschreven worden. Het staat niet voor niets op onze shirts.

Zaterdagmiddag wordt er voorzichtig rond gestuurd of er zondagmorgen gefietst wordt. Ik zelf wist dat het koud was, ik had zaterdagvoormiddag een uur naast het voetbalveld gestaan en het was zo koud dat je ballen eraf konden vriezen. De weersomstandigheden voor zondagmorgen zouden er niet beter op worden, koud en veel wind.

Toch maar proberen om een paar “helle” uit de groep te halen om toch te gaan. De ritverantwoordelijke zag het niet zitten, hij had zijn hond uitgelaten en kwam bevroren terug…

Dan maar zonder Wilfried,…

Zaterdag viel er toch nog geen beslissing uit de bus. Afwachten tot zondagmorgen en beslissen om half 9, stelt Sylvain voor.

Zondagmorgen 10 voor 8, Sylvain ziet het zitten. De weg is droog en zou droog blijven. Enkel een snijdende wind en koud…

Ik zie het ook zitten. Voor de rest blijft het nog stil op de app. Dan komen er een paar afzeggingen,… Rollen, MTB tochtje, rollen, MTB,…, Ik ga naar de bakker, ik naar de Jumbo,…

Om half 9 het verlossend bericht van Jo, “Oké”. Jo gaat dus ook mee. Stefan “me to”,… Dus we zijn met 4. Daar kan ik mee leven, een tochtje met minstens 4 om af en toe uit de wind te kunnen rijden, dat moet lukken.

 

Dus om 9 uur stop ik bij Thieu en daar staat verassend Kurt ook te poppelen ( of bibberen, ik zag het niet goed ) om mee te gaan. Jo ook op tijd, Stefan present, Rudi aanwezig ( wel met platte band ), Wim, ik en Sylvain. 7 renners. Waat eine helle…

We kozen ervoor om ons vertrouwde ritje Leudal te rijden. Tegen de wind in vertrekken, en wind in de rug terug. Goed idee Jo! En nu met volle moed de weg op.Wind in, koud, neet normaal. Gesprekken over koude tenen en koude vingers, voor de rest werden er niet veel onderwerpen aangesneden onderweg. De wind sneed al genoeg. “Es het van opziej weit is het nog kojer dan es we de wind op kop hebbe”. “Ich krieg now veur de derde kier kou vinger en tien, just wore ze nog werm”.

Het was ook koud en het voorspelde droge weer, kwam dan ook nog eens niet uit.We waren ongeveer 20 km onderweg toen we in een sneeuwstorm terecht kwamen. Man, man, dat ook nog. Maar ook dit kon de pret niet bederven. Er is niets zo mooi om in groep af te zien.

Halverwege, LEK!!! Dich alweer Jo???

Geen probleem, we stoppen en wachten tot Jo zijn bandje gewisseld heeft. Onder het wachten leert Sylvain ons dat je moet gaan staan zoals de paarden. Met de koont richting de wind. Wel zien we op dat moment dat Sylvain niet zo slim is geweest. Hij is volgens ons thuis met een natte baard vertrokken, wat een ijspegel gezicht tot gevolg heeft. Het komt er wel niet uit hoe hij aan die natte baard gekomen is… We zullen het aan Laura moeten vragen.

Eindelijk konden we de kilometers beginnen aftellen met de wind in de rug. We kunnen de snelheid goed opdrijven om ons tot dan toe gereden gemiddelde van 25km/uur te kunnen verhogen naar bijna 28km/uur. Na 70km komen we koud, maar voldaan binnen bij Thieu. Heel content dat we de rollen konden laten voor wat ze waren en dat we toch met 7 kanjers hadden kunnen fietsen.

De afspraak bij het vertrekken bij Thieu is het volgende,

Zondag 9 uur biej Thieu, wèr of gein wèr. Erger dan dit kan het volgende wèk neet zeen.

2de Rit: Fietsen als ne pro, of nog net niet...

Zaterdagmiddag volgende onderstaand mailtje in de bus van Kurt.

Update voor rit morgen;
De parkoer verkenner is vanmorgen de rit gaan verkennen.
De temperatuur is ideaal en de wegen liggen er goed bij!

Evaluatie rit;
(Na 1 uur slaap juist op de zetel / pan gaar)
Zwaar ***** (5 sterren)

Rit Molenbeersel / as / Opglabbeek / Opoeteren / Kinrooi / Molenbeersel.
Afstand. Ca 85km
Hoogtemeters ca 400hm

We vertrekken vanuit Thieuke via Kessenich langs de Maas richting Elen, de eerste 20km zal in waaier vorm gereden worden tegen de wind!Daar gaan we vals plat via fietspad richting As, het echte werk voor de punchers! Via As en een kleine lus richting Zutendaal tijden we richting Opglabbeek, daar wacht een werkelijke nachtmerrie namelijk de Poggio, steilste stuk ca 20%!!!


Van hieruit huiswaarts door Opoeteren, veel op en af, maar vooral dalen tot we de achterkant van de Warre beklimmen, dit is de laatste beklimming. Via Tongerlo rechts op Neeroeteren en via Kinrooi richting Manestraat voor de finale.
Allen op post.

Besluit;
De keuze van de banden druk zal belangrijk zijn.
Zorg dat het materiaal goed gesmeerd is want er wordt veel geschakeld!Neem voldoende drinken en eten mee!

@ Frank
Maak jij hier een dwg bestandje van voor de Garmin boys en girls? "Done"

Super toch!! Ziet er net uit als een protour briefing van een route beschrijving van een voorjaarsklassieker...

Persoonlijk was ik iets te laat uit de startblokken en kon ik nog net aanpikken voordat de groep van de Weerstersteenweg afdraaide. Zoals in de bespreking hier boven, cuisen we richting Maas en tot in Elen wind vol in het gezicht. Geen nood, met deze lekkere temperatuur niemand die erover klaagt.. Tempo zo rond de 30Km/h moraal = Top. Onze moraal krijgt in Elen een eerste deukje wanneer Jack lek rijdt, Jack’s moraal kreeg een groter deukje, toen bleek dat zijn soupape niet lang genoeg was, @Jack “Sometimes Size does Matter”

We vervolgen onze weg, de moral kreeg nog 3 deukjes van Jo, zijn soupappen waren gelukkig wel lang genoeg “What else” 😉.... Maar het wordt stillekes aan tijd dat Jo zijn nieuwe Trek van stal haalt of hij gaat los de lekkebanden troffee 2018 winnen. De Poggio werd beklommen, doch waar waren de punchers??? Nog een laatste keer kreeg de moraal een deuk toen ook Pé-ke ter hoogte van de Kapel vd Weerstand aan de kant moest, maar ook zijn soupape was lang genoeg, maar voor de juiste lengte werkt hij hij wel met hulpstukken, maar dat kan de pret niet drukken. Maar niet alleen Pé zijne band was leeggelopen, bij Wim was het spreekwoordelijk vet van de soep, de pomp was af of om in zijn brach te blijven: “Het vat was leeg” Gewoonte getrouw voeren we het tempo op in aanloop naar de commiteitsberg, maar ook hier bleven de punchers waar ze waren... in het wiel.

De laatste loodjes, wegen het zwaarst en we besloten dan maar geen eindspurt te rijden en Wim zo terug op relax tempo naar Biesel te brengen. Eens bij Thieuke en de moraal was weer top, prima veerkracht zit in deze groep...

Wat mogen we onthouden van de 2de Rit.

Semi-proffesionele voorbereiding door Kurt, alleen miste we een volgwagen met reserverwielen en/of zoals werd geopperd een een pasta buffetje in ’t Raadmaekers (http://www.raadmaekers.be/) Want Raad staat in ons dialect voor wiel zoals maekers staat voor maker/doeners en die hadden we wel kunnen gebruiken deze rit.

Dat het een hele leuke Flandrienrit was... Top.

Wöe waas Ilse?? Na een vlotte mail conversatie had iedereen onze Iron Lady wel aan de start verwacht???? Maar na wat CSI KDR speurwerk, bleek dat ze geinviteerd was op een boot, nippende van waarschijnlijke een op de juiste temperatuur geserveerde champagne...”what else?”

Wôe waas Puncher Bart?? De altijd aanwezige frontman van Wtc-Molenbeersel was er niet, volgense de roddelboekjes had deze nog dikke bein noa zien trainingen aan de driepaalhoeve.... de Biest!!

Dat na een flandrien ritje met 3 lekke banden, Jo er uitzag als ne mijnwerker die juist het hoofd terug boven de grond stak na een shift in de diepe gangen van de “Put” in Zwartberg... (jammer dat we geen foto hebben)

Dat Jack, binnenbendjes met langere soupape môat kaupe!!

Det Wim zöe hel oppe tenje heet gebeten, det we het kraken van os eigen ketting neet huurde... (Respect!!)

Det we gelük hubbe det Sil aafentoew met de mountainbike riedje, want hei maakte eine serieuze slipper langs het fitspaad en houw serieus op zien dek kinne goan..

Det de veurzitter hiel lang kan onthouje, tenminste tot het eindejoarsfiëst 2018!!

En es leste, det Thieuke deze zonjig ein humpke aanhouw!! 😉

free joomla templatesjoomla templates

Strava

2019  wtc-molenbeersel.be   globbers joomla template