image1 image1 image1

Rit 4 2018: Klein Zwitserland

Nadat vorige week alleen  de echte mannen of beter gezegd ijsberen waren gaan fietsen. Was het nu ook mogelijk voor de niet-heterosexuele fietsleden om te komen fietsen. Wel een beetje koud maar weinig wind en het zonnetje maakten veel goed. Ik kwam vrij laat aan bij De Stegel en zo te zien was iedereen goed op de hoogte dat het zomer uur was . Alhoewel sommigen hadden hun klok maar 55 minuten doorgedraaid. Massale opkomst op een enkele eenzame kayakker na.

Nadat we Guido zijne nieuwe Merckx hadden bewonderd kwamen we tot de vaststelling dat Jos de rit had. Helaas is Jos 2 weken gelden aan zijn schouder geopereerd. Jos,van harte beterschap en een spoedig herstel. Hopelijk zien we jou vlug terug.

Ik stelde al vlug voor om mijn rit, die de week ervoor voorzien was,te doen.

Ik was wel benieuwd hoe lang het ging duren vooraleer onze Pe (met voorzittersambitie) mij ging komen vertellen dat ik een verslag moest schrijven (we waren nog geen 300 mtr verder en…).

Op een gezapig tempo reden naar Tongerlo en via klein Zwitserland reden we richting Gruitrode.

Alles ging vloten om de 5 km werden de kopbeurten afgewisseld. Gedurende de gehele waren er gelukkig geen valpartijen of lekke banden.

Ondertussen waren we al in Helchteren aanbeland. Gelukkig hadden de meeste fietskanonnen er gisteren een zware training opzitten en werd er niet geknald. Na mooie wegen met misschien iets te veel bochten kwamen er kasseien (in Meeuwen) die de eerste godvers..opleverde.

Nu ging het verder richting Ellikom waar plots Jo opdook aan kop. Hij vertelde me dat hij op gepaste manier afscheid wilde nemen van zijn stalen ros en gaf er een goede snock aan en  het tempo ging gevoelig omhoog. Hij zal niet te houden zijn als hij binnenkort met zijne nieuwe Tre(c)k verschijnt.

Op het einde wilde de voorzitter ons nog wat laten “ draaien” helaas liet de conditie van ondergetekende dit nog  niet toe. Mijn excuses.

Na 85 km aan een gemiddelde van 30,3 genoten we voldaan bij De Stegel (voor Thieu was het nog winteruur).

 

Rit 3 2018: Ad Infinitum

“Tot in het oneindige”, zo kan het karakter van de leden van Biesel omschreven worden. Het staat niet voor niets op onze shirts.

Zaterdagmiddag wordt er voorzichtig rond gestuurd of er zondagmorgen gefietst wordt. Ik zelf wist dat het koud was, ik had zaterdagvoormiddag een uur naast het voetbalveld gestaan en het was zo koud dat je ballen eraf konden vriezen. De weersomstandigheden voor zondagmorgen zouden er niet beter op worden, koud en veel wind.

Toch maar proberen om een paar “helle” uit de groep te halen om toch te gaan. De ritverantwoordelijke zag het niet zitten, hij had zijn hond uitgelaten en kwam bevroren terug…

Dan maar zonder Wilfried,…

Zaterdag viel er toch nog geen beslissing uit de bus. Afwachten tot zondagmorgen en beslissen om half 9, stelt Sylvain voor.

Zondagmorgen 10 voor 8, Sylvain ziet het zitten. De weg is droog en zou droog blijven. Enkel een snijdende wind en koud…

Ik zie het ook zitten. Voor de rest blijft het nog stil op de app. Dan komen er een paar afzeggingen,… Rollen, MTB tochtje, rollen, MTB,…, Ik ga naar de bakker, ik naar de Jumbo,…

Om half 9 het verlossend bericht van Jo, “Oké”. Jo gaat dus ook mee. Stefan “me to”,… Dus we zijn met 4. Daar kan ik mee leven, een tochtje met minstens 4 om af en toe uit de wind te kunnen rijden, dat moet lukken.

 

Dus om 9 uur stop ik bij Thieu en daar staat verassend Kurt ook te poppelen ( of bibberen, ik zag het niet goed ) om mee te gaan. Jo ook op tijd, Stefan present, Rudi aanwezig ( wel met platte band ), Wim, ik en Sylvain. 7 renners. Waat eine helle…

We kozen ervoor om ons vertrouwde ritje Leudal te rijden. Tegen de wind in vertrekken, en wind in de rug terug. Goed idee Jo! En nu met volle moed de weg op.Wind in, koud, neet normaal. Gesprekken over koude tenen en koude vingers, voor de rest werden er niet veel onderwerpen aangesneden onderweg. De wind sneed al genoeg. “Es het van opziej weit is het nog kojer dan es we de wind op kop hebbe”. “Ich krieg now veur de derde kier kou vinger en tien, just wore ze nog werm”.

Het was ook koud en het voorspelde droge weer, kwam dan ook nog eens niet uit.We waren ongeveer 20 km onderweg toen we in een sneeuwstorm terecht kwamen. Man, man, dat ook nog. Maar ook dit kon de pret niet bederven. Er is niets zo mooi om in groep af te zien.

Halverwege, LEK!!! Dich alweer Jo???

Geen probleem, we stoppen en wachten tot Jo zijn bandje gewisseld heeft. Onder het wachten leert Sylvain ons dat je moet gaan staan zoals de paarden. Met de koont richting de wind. Wel zien we op dat moment dat Sylvain niet zo slim is geweest. Hij is volgens ons thuis met een natte baard vertrokken, wat een ijspegel gezicht tot gevolg heeft. Het komt er wel niet uit hoe hij aan die natte baard gekomen is… We zullen het aan Laura moeten vragen.

Eindelijk konden we de kilometers beginnen aftellen met de wind in de rug. We kunnen de snelheid goed opdrijven om ons tot dan toe gereden gemiddelde van 25km/uur te kunnen verhogen naar bijna 28km/uur. Na 70km komen we koud, maar voldaan binnen bij Thieu. Heel content dat we de rollen konden laten voor wat ze waren en dat we toch met 7 kanjers hadden kunnen fietsen.

De afspraak bij het vertrekken bij Thieu is het volgende,

Zondag 9 uur biej Thieu, wèr of gein wèr. Erger dan dit kan het volgende wèk neet zeen.

2de Rit: Fietsen als ne pro, of nog net niet...

Zaterdagmiddag volgende onderstaand mailtje in de bus van Kurt.

Update voor rit morgen;
De parkoer verkenner is vanmorgen de rit gaan verkennen.
De temperatuur is ideaal en de wegen liggen er goed bij!

Evaluatie rit;
(Na 1 uur slaap juist op de zetel / pan gaar)
Zwaar ***** (5 sterren)

Rit Molenbeersel / as / Opglabbeek / Opoeteren / Kinrooi / Molenbeersel.
Afstand. Ca 85km
Hoogtemeters ca 400hm

We vertrekken vanuit Thieuke via Kessenich langs de Maas richting Elen, de eerste 20km zal in waaier vorm gereden worden tegen de wind!Daar gaan we vals plat via fietspad richting As, het echte werk voor de punchers! Via As en een kleine lus richting Zutendaal tijden we richting Opglabbeek, daar wacht een werkelijke nachtmerrie namelijk de Poggio, steilste stuk ca 20%!!!


Van hieruit huiswaarts door Opoeteren, veel op en af, maar vooral dalen tot we de achterkant van de Warre beklimmen, dit is de laatste beklimming. Via Tongerlo rechts op Neeroeteren en via Kinrooi richting Manestraat voor de finale.
Allen op post.

Besluit;
De keuze van de banden druk zal belangrijk zijn.
Zorg dat het materiaal goed gesmeerd is want er wordt veel geschakeld!Neem voldoende drinken en eten mee!

@ Frank
Maak jij hier een dwg bestandje van voor de Garmin boys en girls? "Done"

Super toch!! Ziet er net uit als een protour briefing van een route beschrijving van een voorjaarsklassieker...

Persoonlijk was ik iets te laat uit de startblokken en kon ik nog net aanpikken voordat de groep van de Weerstersteenweg afdraaide. Zoals in de bespreking hier boven, cuisen we richting Maas en tot in Elen wind vol in het gezicht. Geen nood, met deze lekkere temperatuur niemand die erover klaagt.. Tempo zo rond de 30Km/h moraal = Top. Onze moraal krijgt in Elen een eerste deukje wanneer Jack lek rijdt, Jack’s moraal kreeg een groter deukje, toen bleek dat zijn soupape niet lang genoeg was, @Jack “Sometimes Size does Matter”

We vervolgen onze weg, de moral kreeg nog 3 deukjes van Jo, zijn soupappen waren gelukkig wel lang genoeg “What else” 😉.... Maar het wordt stillekes aan tijd dat Jo zijn nieuwe Trek van stal haalt of hij gaat los de lekkebanden troffee 2018 winnen. De Poggio werd beklommen, doch waar waren de punchers??? Nog een laatste keer kreeg de moraal een deuk toen ook Pé-ke ter hoogte van de Kapel vd Weerstand aan de kant moest, maar ook zijn soupape was lang genoeg, maar voor de juiste lengte werkt hij hij wel met hulpstukken, maar dat kan de pret niet drukken. Maar niet alleen Pé zijne band was leeggelopen, bij Wim was het spreekwoordelijk vet van de soep, de pomp was af of om in zijn brach te blijven: “Het vat was leeg” Gewoonte getrouw voeren we het tempo op in aanloop naar de commiteitsberg, maar ook hier bleven de punchers waar ze waren... in het wiel.

De laatste loodjes, wegen het zwaarst en we besloten dan maar geen eindspurt te rijden en Wim zo terug op relax tempo naar Biesel te brengen. Eens bij Thieuke en de moraal was weer top, prima veerkracht zit in deze groep...

Wat mogen we onthouden van de 2de Rit.

Semi-proffesionele voorbereiding door Kurt, alleen miste we een volgwagen met reserverwielen en/of zoals werd geopperd een een pasta buffetje in ’t Raadmaekers (http://www.raadmaekers.be/) Want Raad staat in ons dialect voor wiel zoals maekers staat voor maker/doeners en die hadden we wel kunnen gebruiken deze rit.

Dat het een hele leuke Flandrienrit was... Top.

Wöe waas Ilse?? Na een vlotte mail conversatie had iedereen onze Iron Lady wel aan de start verwacht???? Maar na wat CSI KDR speurwerk, bleek dat ze geinviteerd was op een boot, nippende van waarschijnlijke een op de juiste temperatuur geserveerde champagne...”what else?”

Wôe waas Puncher Bart?? De altijd aanwezige frontman van Wtc-Molenbeersel was er niet, volgense de roddelboekjes had deze nog dikke bein noa zien trainingen aan de driepaalhoeve.... de Biest!!

Dat na een flandrien ritje met 3 lekke banden, Jo er uitzag als ne mijnwerker die juist het hoofd terug boven de grond stak na een shift in de diepe gangen van de “Put” in Zwartberg... (jammer dat we geen foto hebben)

Dat Jack, binnenbendjes met langere soupape môat kaupe!!

Det Wim zöe hel oppe tenje heet gebeten, det we het kraken van os eigen ketting neet huurde... (Respect!!)

Det we gelük hubbe det Sil aafentoew met de mountainbike riedje, want hei maakte eine serieuze slipper langs het fitspaad en houw serieus op zien dek kinne goan..

Det de veurzitter hiel lang kan onthouje, tenminste tot het eindejoarsfiëst 2018!!

En es leste, det Thieuke deze zonjig ein humpke aanhouw!! 😉

Rit 1 2018: Houdbaarheidsdatum

Intro:
Een houdbaarheidsdatum is een wettelijk voorgeschreven vermelding op een levensmiddel of product die de klant informatie biedt over de uiterste datum waarop het product kan worden geconsumeerd of hoelang het kan worden bewaard.

U zal misschien wel denken wat is dit voor iets raars, maar Wtc-Molenbeersel zou Wtc-molenbeersel niet zijn moest er geen verhaal aan vast zitten...

Eerste weekend Maart, hoogdag voor het wielrennen... Opening van het wielerseizoen en dat gaat traditioneel gepaard met een fietszegening in de Kerk van Kinrooi. 8h30 staan de lokale fietsclubs en wat einzelgängers klaar voor een korte misvieringen en daarna de zegening.
Wtc-Molenbeersel stond op de eerste rij en daarmee werden dan ook enkele renners goed van wijwater voorzien.... Dat belooft.

Voor de fashionista's onder ons, er waren ook weer heel wat nieuwe uitrustingen te bespeuren, Team velox traditioneel in het oranje-zwart maar met een ruitjes motief deze keer, Rust-roest die het blauw verruilde voor een blits geel-zwart en team zone 30 die het zwart-rood inruilde voor Wit-groen....

Voor wtc-Molenbeersel stond een kort ritje van ongeveer 60km op de planning met na de rit koffie en vlaai bij Thieuke. Omdat hier en daar toch nog wat ijs en sneeuw  op de weg lag besloten we om de rit te openen via het fietspad naar maaseik. Maar half weg sukkelde een van onze renners in een spleet tussen het fietspad en de met klinkers beklede busstopplaats. Resultaat met 4 tegen het canvas en onze Gilbert die als een echte veldrijder de berm in dook en erger wist te vermijden, verdikt 2 man met kapotte knie, gescheurde broek en wat verbogen remgrepen.

We vervolgen onze weg en in Maaseik staan we opnieuw stil, platte tube... (de eerste keer) Gelukkig hebben we manusje Bart van alles bij, die het euvel relatief snel verhelpt, we zijn weer vertrokken.... We merken toch in de groep dat na de valpartij enkele met toegeknepen billen rijden, dus we vervolgen rustig onze weg, tot..... precies Sascha voor de 2de keer lek staat.

Manusje Bart schiet opnieuw in actie..... Ondertussen krijgt Gilbert van Ilse en spoed cursus hoe maak ik een mooie sport-selfie... Jack en ik staan vol ongeloof te kijken dat pardoes de benen onder mijn gat schuiven, recht op mijn staartbeen.... Auch....


Dan maar weer verder tot ook onze voorzitter plat op de velg staat.....

ik ga nu ff snel de fastforward toets in drukken want ook een plaspauze van Ilse die veel laagjes kleding, euhh heeeel veel laagjes kleding aan had eer ze klaar was voor de sanitaire stop en ook Jack die nog plat komt te staan. kunnen we verder met de tocht. Maar iedereen zit nu toch in de mood van snel richting Thieuke om vlaai eten. Gelukkig zijn er de woordspellingen in de groep die de goede sfeer vasthouden, (sorry maar deze keer is het 16+ en kunnen ze niet worden opgenomen in het verslag ;-) nieuwsgierig.... Lid worden van Wtc-Molenbeersel... ;-)) maar we vragen ons toch stillekes aan af of de houdbaarheidsdatum van de wijwater niet verlopen was... Onze voorzitter wilde zelfs een brief naar het Vaticaan sturen om wat meer info te vragen of “det wel allemoal kindj!!” Maar misschien moeten we het langs de andere kant bekijken en had het allemaal veel erger kunnen zijn en zijn we met wat schaafwonden en een kapotte broek heeeel goed weggekomen.

Zoals gewoonlijk was de koffie met vlaai lekker en de biertjes van hoge gisting top!! Komt allemaal goed dit seizoen... Op naar de 2de rit en wat beter weer.

In de kantlijn kregen we ook nog mee dat Ludje gevallen was, sleutelbeen gebroken.... Frank B die al 2 weken met zijn voet in de gips zit en zo begint onze ziekenboeg stilletjes vol te geraken... in elk geval beterschap aan al de mannen en een spoedig herstel...

free joomla templatesjoomla templates

Strava

2019  wtc-molenbeersel.be   globbers joomla template