image1 image1 image1

2de Rit: Fietsen als ne pro, of nog net niet...

Zaterdagmiddag volgende onderstaand mailtje in de bus van Kurt.

Update voor rit morgen;
De parkoer verkenner is vanmorgen de rit gaan verkennen.
De temperatuur is ideaal en de wegen liggen er goed bij!

Evaluatie rit;
(Na 1 uur slaap juist op de zetel / pan gaar)
Zwaar ***** (5 sterren)

Rit Molenbeersel / as / Opglabbeek / Opoeteren / Kinrooi / Molenbeersel.
Afstand. Ca 85km
Hoogtemeters ca 400hm

We vertrekken vanuit Thieuke via Kessenich langs de Maas richting Elen, de eerste 20km zal in waaier vorm gereden worden tegen de wind!Daar gaan we vals plat via fietspad richting As, het echte werk voor de punchers! Via As en een kleine lus richting Zutendaal tijden we richting Opglabbeek, daar wacht een werkelijke nachtmerrie namelijk de Poggio, steilste stuk ca 20%!!!


Van hieruit huiswaarts door Opoeteren, veel op en af, maar vooral dalen tot we de achterkant van de Warre beklimmen, dit is de laatste beklimming. Via Tongerlo rechts op Neeroeteren en via Kinrooi richting Manestraat voor de finale.
Allen op post.

Besluit;
De keuze van de banden druk zal belangrijk zijn.
Zorg dat het materiaal goed gesmeerd is want er wordt veel geschakeld!Neem voldoende drinken en eten mee!

@ Frank
Maak jij hier een dwg bestandje van voor de Garmin boys en girls? "Done"

Super toch!! Ziet er net uit als een protour briefing van een route beschrijving van een voorjaarsklassieker...

Persoonlijk was ik iets te laat uit de startblokken en kon ik nog net aanpikken voordat de groep van de Weerstersteenweg afdraaide. Zoals in de bespreking hier boven, cuisen we richting Maas en tot in Elen wind vol in het gezicht. Geen nood, met deze lekkere temperatuur niemand die erover klaagt.. Tempo zo rond de 30Km/h moraal = Top. Onze moraal krijgt in Elen een eerste deukje wanneer Jack lek rijdt, Jack’s moraal kreeg een groter deukje, toen bleek dat zijn soupape niet lang genoeg was, @Jack “Sometimes Size does Matter”

We vervolgen onze weg, de moral kreeg nog 3 deukjes van Jo, zijn soupappen waren gelukkig wel lang genoeg “What else” 😉.... Maar het wordt stillekes aan tijd dat Jo zijn nieuwe Trek van stal haalt of hij gaat los de lekkebanden troffee 2018 winnen. De Poggio werd beklommen, doch waar waren de punchers??? Nog een laatste keer kreeg de moraal een deuk toen ook Pé-ke ter hoogte van de Kapel vd Weerstand aan de kant moest, maar ook zijn soupape was lang genoeg, maar voor de juiste lengte werkt hij hij wel met hulpstukken, maar dat kan de pret niet drukken. Maar niet alleen Pé zijne band was leeggelopen, bij Wim was het spreekwoordelijk vet van de soep, de pomp was af of om in zijn brach te blijven: “Het vat was leeg” Gewoonte getrouw voeren we het tempo op in aanloop naar de commiteitsberg, maar ook hier bleven de punchers waar ze waren... in het wiel.

De laatste loodjes, wegen het zwaarst en we besloten dan maar geen eindspurt te rijden en Wim zo terug op relax tempo naar Biesel te brengen. Eens bij Thieuke en de moraal was weer top, prima veerkracht zit in deze groep...

Wat mogen we onthouden van de 2de Rit.

Semi-proffesionele voorbereiding door Kurt, alleen miste we een volgwagen met reserverwielen en/of zoals werd geopperd een een pasta buffetje in ’t Raadmaekers (http://www.raadmaekers.be/) Want Raad staat in ons dialect voor wiel zoals maekers staat voor maker/doeners en die hadden we wel kunnen gebruiken deze rit.

Dat het een hele leuke Flandrienrit was... Top.

Wöe waas Ilse?? Na een vlotte mail conversatie had iedereen onze Iron Lady wel aan de start verwacht???? Maar na wat CSI KDR speurwerk, bleek dat ze geinviteerd was op een boot, nippende van waarschijnlijke een op de juiste temperatuur geserveerde champagne...”what else?”

Wôe waas Puncher Bart?? De altijd aanwezige frontman van Wtc-Molenbeersel was er niet, volgense de roddelboekjes had deze nog dikke bein noa zien trainingen aan de driepaalhoeve.... de Biest!!

Dat na een flandrien ritje met 3 lekke banden, Jo er uitzag als ne mijnwerker die juist het hoofd terug boven de grond stak na een shift in de diepe gangen van de “Put” in Zwartberg... (jammer dat we geen foto hebben)

Dat Jack, binnenbendjes met langere soupape môat kaupe!!

Det Wim zöe hel oppe tenje heet gebeten, det we het kraken van os eigen ketting neet huurde... (Respect!!)

Det we gelük hubbe det Sil aafentoew met de mountainbike riedje, want hei maakte eine serieuze slipper langs het fitspaad en houw serieus op zien dek kinne goan..

Det de veurzitter hiel lang kan onthouje, tenminste tot het eindejoarsfiëst 2018!!

En es leste, det Thieuke deze zonjig ein humpke aanhouw!! 😉

Rit 1 2018: Houdbaarheidsdatum

Intro:
Een houdbaarheidsdatum is een wettelijk voorgeschreven vermelding op een levensmiddel of product die de klant informatie biedt over de uiterste datum waarop het product kan worden geconsumeerd of hoelang het kan worden bewaard.

U zal misschien wel denken wat is dit voor iets raars, maar Wtc-Molenbeersel zou Wtc-molenbeersel niet zijn moest er geen verhaal aan vast zitten...

Eerste weekend Maart, hoogdag voor het wielrennen... Opening van het wielerseizoen en dat gaat traditioneel gepaard met een fietszegening in de Kerk van Kinrooi. 8h30 staan de lokale fietsclubs en wat einzelgängers klaar voor een korte misvieringen en daarna de zegening.
Wtc-Molenbeersel stond op de eerste rij en daarmee werden dan ook enkele renners goed van wijwater voorzien.... Dat belooft.

Voor de fashionista's onder ons, er waren ook weer heel wat nieuwe uitrustingen te bespeuren, Team velox traditioneel in het oranje-zwart maar met een ruitjes motief deze keer, Rust-roest die het blauw verruilde voor een blits geel-zwart en team zone 30 die het zwart-rood inruilde voor Wit-groen....

Voor wtc-Molenbeersel stond een kort ritje van ongeveer 60km op de planning met na de rit koffie en vlaai bij Thieuke. Omdat hier en daar toch nog wat ijs en sneeuw  op de weg lag besloten we om de rit te openen via het fietspad naar maaseik. Maar half weg sukkelde een van onze renners in een spleet tussen het fietspad en de met klinkers beklede busstopplaats. Resultaat met 4 tegen het canvas en onze Gilbert die als een echte veldrijder de berm in dook en erger wist te vermijden, verdikt 2 man met kapotte knie, gescheurde broek en wat verbogen remgrepen.

We vervolgen onze weg en in Maaseik staan we opnieuw stil, platte tube... (de eerste keer) Gelukkig hebben we manusje Bart van alles bij, die het euvel relatief snel verhelpt, we zijn weer vertrokken.... We merken toch in de groep dat na de valpartij enkele met toegeknepen billen rijden, dus we vervolgen rustig onze weg, tot..... precies Sascha voor de 2de keer lek staat.

Manusje Bart schiet opnieuw in actie..... Ondertussen krijgt Gilbert van Ilse en spoed cursus hoe maak ik een mooie sport-selfie... Jack en ik staan vol ongeloof te kijken dat pardoes de benen onder mijn gat schuiven, recht op mijn staartbeen.... Auch....


Dan maar weer verder tot ook onze voorzitter plat op de velg staat.....

ik ga nu ff snel de fastforward toets in drukken want ook een plaspauze van Ilse die veel laagjes kleding, euhh heeeel veel laagjes kleding aan had eer ze klaar was voor de sanitaire stop en ook Jack die nog plat komt te staan. kunnen we verder met de tocht. Maar iedereen zit nu toch in de mood van snel richting Thieuke om vlaai eten. Gelukkig zijn er de woordspellingen in de groep die de goede sfeer vasthouden, (sorry maar deze keer is het 16+ en kunnen ze niet worden opgenomen in het verslag ;-) nieuwsgierig.... Lid worden van Wtc-Molenbeersel... ;-)) maar we vragen ons toch stillekes aan af of de houdbaarheidsdatum van de wijwater niet verlopen was... Onze voorzitter wilde zelfs een brief naar het Vaticaan sturen om wat meer info te vragen of “det wel allemoal kindj!!” Maar misschien moeten we het langs de andere kant bekijken en had het allemaal veel erger kunnen zijn en zijn we met wat schaafwonden en een kapotte broek heeeel goed weggekomen.

Zoals gewoonlijk was de koffie met vlaai lekker en de biertjes van hoge gisting top!! Komt allemaal goed dit seizoen... Op naar de 2de rit en wat beter weer.

In de kantlijn kregen we ook nog mee dat Ludje gevallen was, sleutelbeen gebroken.... Frank B die al 2 weken met zijn voet in de gips zit en zo begint onze ziekenboeg stilletjes vol te geraken... in elk geval beterschap aan al de mannen en een spoedig herstel...

Clan Mac-Biesel!!

Plieng, plieng, Whatsapp berichtje....
Wandelschoenen, warme kleren,fluovest , zaklamp of koplamp , rugzakje met wat droge kleren, handschoenen muts ....je kan mss bij iemand anders in de rugzak wat kwijt , drinkbeker, Tupperware doos, snijplank en scherp mes, wie verkleed of onbekend komt naar thieuke krijgt een “verrassing”van  het bestuur ...😬... eet je straks thuis niet vol wij voorzien ook iets... ga er niet van uit dat we hetzelfde gaan doen als vorig jaar !! Verwacht het onverwachte 😬😳🙄

Al 2 jaar op rij weet het bestuur van Wtc-Molenbeersel ons te verbazen met een pre-seizoens activiteit. De flammkuchen van verledenjaar lagen nog vers in het geheugen, dit jaar voor ons weer een sprong in het onbekende....
Verzamelen om 18h30 in de lounge van de Stegel, we zijn met 15, 2 personen volledig onbekend... Tien voor zeven neemt  voorzitter Marc ons op sleeptouw, voor wat later bleek een wandeling door het Natuur gebied de Zig, met zoals men wel eens zegt een onverwacht  Happy End(ing).....



Na het volgen van beekjes, bospaadjes en brugje op brugje af komen we in Hasselterbrook, waar we nu over de weg terug richting Biesel lopen... 

Plots krijgen we de geur van BBQ in de neus, er begint ons een en ander te dagen.  Ons logo geeft aan, dat we op de juiste plaatst zijn aangekomen Bart en Frank verwelkomen ons hartelijke en nog voor iedereen het goed en wel beseft heeft iedereen een drankje. Het is fris (lees koud) buiten en iedereen kruip lekker samen rond de vuurtjes, broodjes, spek, worst ze hebben ons weer goed verwend die mannen van het bestuur...

Ondertussen zijn er al wat six pack geledigd en er wordt “hennig” wat afgelachen.... onze dames lijken de combinatie van aardbeienlikeur & cava wel te smaken.... tot ze merken dat hier ook 24% alcohol in zit, hilariteit alom... Maar het hoogte punt wordt toch wel bereikt met het verhaal van het nieuwsgierige meisje en de coniferen... iedereen in een deuk 



Op zo’n momenten beseft een mens, hoe bijzonder deze groep is. Onze naam is dan wel Wtc-Molenbeersel waarin wtc staat voor wielertoeristen club.... Andere clubs noemen zich dan weer team.... maar dit is hechter, deze groep mensen zijn, zoals ze in de highlands noemen een clan....
Volgens Wikipedia is een clan, in bredere zin soms ook (onder andere in Schotland), familie(groep) of (familie)stam.

Hieruit onthouden we dus het woord “familie”.... Clan Mac-Biesel!! Klinkt niet eens zo slecht en onze Wim van de Kuva zou hier wel een biertje of whiskey-tje voor kunnen vinden wat bij deze familie past..

Tegen 23h zijn de flessen leeg, de sixpack verdwenen als sneeuw voor de zon, de spekken en worstjes bijna verteerd en we keren voldaan richting huiswaarts...


Graag richt ik nog een woordje van dank aan het bestuur van Clan Mac-Biesel, voor het vele werk achter de schermen en de leuke momenten die we dankzij hun samen kunnen beleven....

Marc, Sil, Bart, Frank, Jo en Rudi vanwege heel de Clan, een dikke merci!!

Ps. Om de Clan leden die verhinderd waren helemaal waterachtig te maken..... deze belangrijke woorden om te onthouden: één kilo, kusjes, coniferen, twee kilo, melk, oog, size matters.

 

10jaar Wtc-Molenbeersel....Trots op onze voorzitter!!!

Wat een voorzitter hebben wij!!! (y) (y) Afgelopen weekend 10jarig jubeleum met Wtc-Molenbeersel gevierd. Onze voorzitter Marc schreef een prachtig lied waarin de afgelopen 10jaar de revue passeerde!!! Ontzettend trots!!!

free joomla templatesjoomla templates

Strava

2018  wtc-molenbeersel.be   globbers joomla template