image1 image1 image1

Rit 3 2018: Ad Infinitum

“Tot in het oneindige”, zo kan het karakter van de leden van Biesel omschreven worden. Het staat niet voor niets op onze shirts.

Zaterdagmiddag wordt er voorzichtig rond gestuurd of er zondagmorgen gefietst wordt. Ik zelf wist dat het koud was, ik had zaterdagvoormiddag een uur naast het voetbalveld gestaan en het was zo koud dat je ballen eraf konden vriezen. De weersomstandigheden voor zondagmorgen zouden er niet beter op worden, koud en veel wind.

Toch maar proberen om een paar “helle” uit de groep te halen om toch te gaan. De ritverantwoordelijke zag het niet zitten, hij had zijn hond uitgelaten en kwam bevroren terug…

Dan maar zonder Wilfried,…

Zaterdag viel er toch nog geen beslissing uit de bus. Afwachten tot zondagmorgen en beslissen om half 9, stelt Sylvain voor.

Zondagmorgen 10 voor 8, Sylvain ziet het zitten. De weg is droog en zou droog blijven. Enkel een snijdende wind en koud…

Ik zie het ook zitten. Voor de rest blijft het nog stil op de app. Dan komen er een paar afzeggingen,… Rollen, MTB tochtje, rollen, MTB,…, Ik ga naar de bakker, ik naar de Jumbo,…

Om half 9 het verlossend bericht van Jo, “Oké”. Jo gaat dus ook mee. Stefan “me to”,… Dus we zijn met 4. Daar kan ik mee leven, een tochtje met minstens 4 om af en toe uit de wind te kunnen rijden, dat moet lukken.

 

Dus om 9 uur stop ik bij Thieu en daar staat verassend Kurt ook te poppelen ( of bibberen, ik zag het niet goed ) om mee te gaan. Jo ook op tijd, Stefan present, Rudi aanwezig ( wel met platte band ), Wim, ik en Sylvain. 7 renners. Waat eine helle…

We kozen ervoor om ons vertrouwde ritje Leudal te rijden. Tegen de wind in vertrekken, en wind in de rug terug. Goed idee Jo! En nu met volle moed de weg op.Wind in, koud, neet normaal. Gesprekken over koude tenen en koude vingers, voor de rest werden er niet veel onderwerpen aangesneden onderweg. De wind sneed al genoeg. “Es het van opziej weit is het nog kojer dan es we de wind op kop hebbe”. “Ich krieg now veur de derde kier kou vinger en tien, just wore ze nog werm”.

Het was ook koud en het voorspelde droge weer, kwam dan ook nog eens niet uit.We waren ongeveer 20 km onderweg toen we in een sneeuwstorm terecht kwamen. Man, man, dat ook nog. Maar ook dit kon de pret niet bederven. Er is niets zo mooi om in groep af te zien.

Halverwege, LEK!!! Dich alweer Jo???

Geen probleem, we stoppen en wachten tot Jo zijn bandje gewisseld heeft. Onder het wachten leert Sylvain ons dat je moet gaan staan zoals de paarden. Met de koont richting de wind. Wel zien we op dat moment dat Sylvain niet zo slim is geweest. Hij is volgens ons thuis met een natte baard vertrokken, wat een ijspegel gezicht tot gevolg heeft. Het komt er wel niet uit hoe hij aan die natte baard gekomen is… We zullen het aan Laura moeten vragen.

Eindelijk konden we de kilometers beginnen aftellen met de wind in de rug. We kunnen de snelheid goed opdrijven om ons tot dan toe gereden gemiddelde van 25km/uur te kunnen verhogen naar bijna 28km/uur. Na 70km komen we koud, maar voldaan binnen bij Thieu. Heel content dat we de rollen konden laten voor wat ze waren en dat we toch met 7 kanjers hadden kunnen fietsen.

De afspraak bij het vertrekken bij Thieu is het volgende,

Zondag 9 uur biej Thieu, wèr of gein wèr. Erger dan dit kan het volgende wèk neet zeen.

free joomla templatesjoomla templates

Strava

2018  wtc-molenbeersel.be   globbers joomla template