image1 image1 image1

Everywhere the wind blows

Vanmorgen aan de start 9 renners van Wtc-Molenbeersel. Jo, Silvain, Koen, Frank, Pé, Marc , Ronny Stefan et moi.

 

U zal waarschijnlijk denken, dat is maar een klein ploegje....maar niks is minder waar Wtc-Molenbeersel stijdt op vele vlakken. Gisteren deed wtc mee aan de tijdrit en wielerwedstrijd inTungelroy, met een mooi eindresultaat.  1Ste in de ploegen tijdrit en Bart 3de in de wielerwedstrijd. Volgens mij heeft Bart elke week een frisse ruiker bloemen in de woonkamer staan. ;-)

 

Ilse heeft nog een appeltje te pellen met haar Zwitserse Triatlons... Vandaar een lange fietstocht naar Scherpenheuvel om wat bougies te branden en wat basis te leggen.

 

Pino en Wendy gaven Axl en Slash tegengas op de weide van TW classic. Cultureel erfgoed, ook hier zijn we actief.. ;-)

 

Maar nu over de rit.... Koen had zich als ritmaster geëxcuseerd voor de rit, maar deze werd naadloos over genomen door Silvain en zijn gps, ware het niet dat zijn mountainbike roet in het eten kwam gooien.... Ja U leest het goed...”Mountainbike”!!

Silvain was vergeten om zijn fiets af te halen bij de fietswinkel, dus moest hij zijn atb van stal, om te kunnen fietsen dit weekend. Op zich geen enkel probleem, was het niet dat ter hoogte van Neeritter plots zijn crank los kwam en hij slechts met één been verder moest peddelen...

Iedereen kent wel het beeld van Popeye, waarbij na het nuttigen van een blikje spinazie, stoom uit zijn oren komt.... Nu bij Silvain was geen spinazie te bekennen, maar één gelukkige in dit verhaal, zijn vrouw, want hij was meer dan op tijd thuis!! ;-)

 

We vervolgen onze rit, wat uiteindelijk een rondje Nederland bleek te worden. Overigens een biljard vlakke rit maar toch gaat de vergelijking op van”What goes up, must come down” maar dan in de vorm van een meer dan stevige wind. De gps van Silvain had ons met de neus wind af gezet, wat maakte dat we de eerste 50km lekker konden peddelen, maar de volgende 50km stond de wind ons strak om de neus. Onder impuls van Ronny begonnen we dan maar rustig rond te draaien, ondanks dat de voorzitter ons af en toe aanmaande om het wat rustiger te doen, bleef de teller van mijn garmin toch verbazend dikwijls 36 a 37 km/h aanwijzen. Het was toch wind op kop hé?? Nu Stefan die in de eerste kilometers wind op flink door had gereden, werd het kind van de rekening en moest op 75km de kelk tot op de bodem ledigen. Het vat was af, ondanks dat er verschillende keer werd gewacht, repen werden toegestoken, maar de jus was uit de benen. Daarom besloot hij om via een shortcut terug naar Molenbeersel te keren. Jo breidde nog een lusje aan het ritje zodat we toch over de 100km zouden gaan. Verder terug richting Stramproy, door de velden en weiden werd het polder gevoel nog wat aangewakkerd, maar hier schudde Ronny nog een lange kop beurt uit de benen, daarna de 2 laatste kilometer wind in de rug, de naald van de Garmin kroop richting 47km/h het werd stil in ons mini peletonnetje.... Iedereen haakte zijn wagonnetje aan, chapeau voor Pé waar het even op “bend, but not break” stond. Ter hoogte van de Jumbo  werd er collectief op de rem getrapt om rustig naar ons club lokaal te peddelen. 

 

Rit Info: 105km, 32,9km/h

free joomla templatesjoomla templates

Strava

2018  wtc-molenbeersel.be   globbers joomla template