image1 image1 image1

A new QOM is Born, maw A new Queen of the Mountain!!

Paasmaandag, de meeste paaseieren zijn verorberd, de cava flessen zijn leeg en de talrijke buffetten op. Dus tijd om wat calorieën te verbranden, moest Jack gedacht hebben toen hij dit ritje samenstelde. Maar de sloeber had al iets teveel Amstel Hefeweizen gedronken gisteren, zodat hij het vertrekuur niet echt helder op het netvlies had…

 

Dus… daar stonden we daar, The Machine Jo, Stefan, Der Pantzerwagen Nick, Cancellara Kurt, Tomba la bomba Koen, Qom Eline (we waren blijkbaar niet goed genoeg voor Wouter…. J ) en jullie reporter. Jack had nog thans aan gegeven mee te gaan… zat hij nog op het huuske?? Stonden zijn banden plat??? We besloten maar ff langs te fietsen… Maar U merkt het al aan de bijnamen… Geen platte pannenkoeken waar we mee op stap gingen vandaag.

 

Als Jack de rit heeft, is het een kwestie van tijd, totdat er “Dreije” klinkt door het peloton… Natuurlijk de eerste mooie rechte strook van zo’n 5km leek hem daar perfect voor, Jack is een wel opgevoed man, want hij kwam ff informeren of het Ok was voor Eline dat ze gingen Dreije… Een korte ok van Eline zorgde ervoor de Jo alles op een lint begon te trekken en het Dreije begon. Na 4km tegen de wind in buffelen was het tempo van 35km/h naar 38km/h gestegen en bij Stefan en Kurt ging het lampje al ff uit. 35km ondertussen op de teller. Jammer dat één wtc-er zonder iets te zeggen plots rechts ipv links afging en zo terug naar huis fietste, om de rest van de groep met een gemend gevoel achter te laten. L

 

Kurt zijn noodgenerator had de lamp alweer doen branden en we konden verder. Mannen blijven in hun hoofd altijd jongens, en de derde en vierde jeugd kwam naar boven… Er werd gedreijd dat het een lieve lust was, onze Nick toch wel de ouderdomsdeken van het gezelschap, ging helemaal mee op in het spel. De reporter had zich voor Eline op kop gezet, zodat ze een beetje een egaal tempo kon rijden, maar dat maakte wel dat ondergetekende bijna de rest van de 70km met zijn neus in de wind reed…. J  Eline en ik voelde ons net Don Quichot en Sancho Panza, die tegen de windmolens vochten…. Terug komen, weer 15m verliezen, maar we hielde kranig stand… tot ongeveer 77km toen begon de schaduw van Eline iets meer van links naar rechts te bewegen… de beentjes begonnen vol te lopen, teken dat de mannen iets moeste minderen…. Het werd 35 ipv 37, maar Eline stond haar mannetje en slaagde met glans, door samen met ons te finishen bij Café Molendorp.

 

In de laatste kilometers probeerde ik nog een bommetje te plaatsen en werd prompt geremonteerd door Der Pantzerwagen…. Nick haalde me in, om me dan tegen 42 ter plaatsen te laten…. Nick die nieuwe bike is perfect ingereden lijkt me zo….  

 

In de kantlijn:

-          Foto’s?? gene tijd voor, amper de tijd voor ne koek te eten.

-          Waar zijn we geweest, kijk maar op strava, gene tijd om rond te gapen..

-          Rit 100k, 33,4Km/h Avg

-          Pino en Wendy nog gespot in Elsloo, ze genoten samen van een heerlijk namiddagritje.

-          Wouter maar een ritje van 160 km reed, tegen een slakken tempo van 26,4km/h….. gelukkig dat Eline niet mee was, ze zou een uur eerder thuis zijn geweest… J

-          Dat de voorzitter ook zonder fiets kan genieten van Valkenburg….

-          Hoeveel biertjes zitten verstopt in dit verhaal??

free joomla templatesjoomla templates

Strava

2019  wtc-molenbeersel.be   globbers joomla template